op vr 21 jan 2011 vertrokken uit yaounde richting de grens. onderweg nog tig keer de weg vragen maar eenmaal uit de stad wordt de route steeds mooier en groener. tijdens het knabbelen aan aan iets lekkers laat de 2e kroon in mijn gebit los. das lekker want de andere liet eerder op mount cameroon al los en nu worden er ff geen noten meer gekraakt zeg..... pppffffffff. ik heb nog even aan seconde lijm zitten denken maar heb daar toch maar vanaf gezien. hoe dichter ik bij de grens kom hoe beter de weg en ook verschijnen er aanwijzingen. volgens mij willen ze niet achter blijven bij gabon die recentelijk zijn weg naar de grens heeft geasfalteerd. de formaliteiten gaan gemakkelijk en snel zodat er een eind komt aan mijn bezoek aan een van de meest corrupte landen op deze bol. als toerist merk je er weinig van en dus hou ik er toch een goed gevoel aan over. kameroen moet je doen !!! . over de brug worden de persoonsgegevens in dikke boeken genoteerd maar de stempels en douane zijn in het 30 km verder op gelegen bitam. daar aan gekomen ben ik nog net op tijd bij de douane en die zet uit gemakzucht een stempel op het passeerbriefje uit kameroen en omdat de kas al is opgemaakt is het gratis. ik kom wel te laat bij de stempelaar (politie). de volgende dag dus weer een stempel erbij en kan het avontuur van afrikaans land nummer 13 van start gaan. de route gaat over een prachtige slingerende weg over bergachtig gebiedin het tropisch regenwoud. ik ben normaal gesproken niet zo,n fan van jungle maar hier is het echt prachtig. tarzan zal het kunnen beamen want er zijn bomen van zeker 20 verdiepingen hoog met lianen om aan te slingeren en volop beesten die je wel hoort maar niet ziet. af en toe rij ik door tunnels van overhangend bamboe afgewisseld met de mooiste palmbomen. de bewegwijzering zou zich op onze autobaan niet misstaan zo goed is alles en dus is het heerlijk mee bléren met rene froger,s alles kan een mens gelukkig maken.¨ de zon die door breekt , een vers kopje ttthhheeeeeeeeeee¨ .

het is hier trouwens steeds vaker zwaar bewolkt en hier en daar dreigt regen. ik zit nu nog in de relatieve korte droge tijd maar dat is straks in congo afgelopen dus ben benieuwd wat dat gaat brengen.in ieder geval meer vocht en dat merk ik nu al want snachts drijf ik in de wagen nu al de tent uit vanwege de hoge luchtvochtigheid. ik weet het te redden tot het plaatsje lambaren op het zuidelijk halfrond. zondag ochtend 23 jan het dorpje wat verkend wat bekend is vanwege het gratis albert schweitzer hospital van de voormalig nobelprijs winnaar. het dorpje ligt mooi aan de rivier ogooue en ik zit daar heerlijk een sudoku puzzeltje op te lossen terwijl de zon de mistflarden boven het oerwoud aan het oplossen is. het is het relax en mooi. een minpuntje is dat nu snot verkouden ben gewordenen dat nog wel in de buurt van de evenaar die trouwens nergens aangegeven staat langs de weg. het is hier blijkbaar niet intressant genoeg. onderweg naar de hoofdstad wordt de weg toch weer lekker afrikaans slecht en dat verbaast me want gabon is misschien wel het rijkste land van afrika en dat is te zien in het centrum van libreville wat er gelikt uit ziet. bij het 250 mijoen dollar kostende presidentiele paleis wordt ik bekant gearresteerd als ik er foto,s van neem. dat vinden ze dus maar niks hier. het paleis is het nieuwste speeltje van president omar bongo die dat al sinds 1967 is enwie doet hem dit na ? . gabon is met slechts 1.2 miljoen inwoners zeer dus bevolkt en de helf woont in de hoofdstad. in de 2e , 3e en4e stad wonen slechts40 , 30 en 20 duizend inwoners en de rest in dopjes en gehuchten langs de wegen en ook nog wat groepen pigmeeen in het oerwoud. het oerwoud beslaat 75 procent van het land en behoort tot de meest onaangetaste van de planeet. ik loop wat door de stad en ineens zie ik onze chineese beurs vrouw uit kameroen en ze blijkt een ander hotel te hebben dan was afgesproken en dus trek ik daar weer gratis bij het hotel in. op maandag ochtend staan we beide bij de ambassade voor een visumaanvraag. zij bij die van mali en ik bij die van de D.R.Congo. we doen wat boodschappen en zien dat veel dingenhier schreeuwend duurzijn zoals een pot nutella pasta 10 euro en een reep chocolade 5 euro. ook gaan we naar het reisburo voor info over het parc.national.loango en er is wat voor 730 euro. ' vrijdag ochtend met het vliegtuig weg en maandag ochtend terug ,verblijf een luxe bungalo+ 1 dag excursie in het park. we denken er nog een nachtje over na maar eigenlijk weet ik het al. verder nog op zoek naar een tandarts en 1 is er dicht en de ander is een gemeentelijke tandarts en ik maar voor de volgende ochtend een afspraak. ook laat ik me door wat gasten van een bandencentrum nog vertellen dat dat gepiep bij het linker voorwiel komt door dat de kogelscharnierpunten versleten zijn en vervangen moeten worden. vandaar het gepiep en dat het smeren maar even helpt. ze vertellen me ook dat de remblokken vervangen moeten worden. net voor donker kunnen ze me helpen want dan zijn ze klaar met werken en doen ze de reparatie prive in hun garage voor mij. het wordt hier trouwens het hele jaar ongeveer de zelfde tijd licht en weer donker , te weten 06:32 zon op en 18:37 zon onder. en binnen 20 minuten is het dan ook echt donker. het sleutelen door de jongens gebeurt dan ook in donker en naar nu blijkt op straat en het begint ook nog eens te regenen. tsjonge jonge jonge waar ben ik aan begonne. maar gelukkig komt na ongeveer 3 uur alles toch nog goed en ook blijken de remblokken nog zeer goed te zijn zodat ik de nieuwe remblokjes alvast reserve heb. de schokbreker blijkt trouwens wel weer kaduuk te zijn maar dat komt ergens anders wel weer. een dinsdag naar die tand arts maar daar blijkt dat ik eerst nog even een voorlichtings gebeuren moet bijwonen en dan heeft hij na ruim een uur tijd maar de behandelkamer ziet er vies uit en de boor werkt ook niet eens. hij belooft dat hij morgen een nieuwe boor zal kopen en dan kan ik over morgen geholpen worden. ik ga naar de andere tandarts en die blijkt eindelijk op zijn plek te zitten en voor 53 euro zit de kroon weer. de andere kroon is te ver heen en ik was toch al van plan om bij thuiskomst die te laten vervangen. we halen oze visums op en betalen de reis naar het parkwant daar kwam ik eigenlijk voor en ook vraag ik het visa voor het andere congo aan en doe nog meer dingen die moeten gebeuren. de laatste dagen ben ik dus behoorlijk in mijn sas over het vooruitzicht om misschien wel olifanten en nijlpaarden te zien op het strand aldaar. hoe dat gaat aflopen en of de hooggespannen verwachtingen worden waargemaakt dat lezen jullie in gabon 2. vrijdagmorgen om 09 uur zit ik in het vliegtuig naar een eco touristisch bungalowpark in het nationale park loango. heerlijk een weekendje er tussen uit. hahaha en nee , ik wil nog lang niet naar huis hoor....