mali 2

beste volgers , sorry voor het lange wachten maar het zat niet mee met het internet. of het was er nbiet of het was traag of de site kwam maar half door enz enz. ditmaal een wat ander verslag dan gebruikelijk. ik was volgens mij geblevenin kayes en dus onder het motto 'kost een beetje maar dan heb je ook wat ' over de tolweg naar de met 1,3 miljoen inwoners tellende hoofdstad bamako gereden. de weg was over het algemeen vrij goed maar op toch nog een paar stukken van 10 tallen kilometers moest ik toch weer zig zaggen of plotselijng in de ankers om schade te voorkomen. op de wegen wordt in afrika vaak een veel te dunne laag asfalt neergelegd en die wordt door weer en wind en natuurlijk veel te zwaar beladen vrachtwagens in snel tempo verrot gereden. reparatie is er nniet of nauwelijks en er komt pas een nieuwe weg als er geld is om 1tje te bouwen wat natuurlijk lang kan duren. onderweg stonden er ook hier veel vrachtwagenchauffeurs met pech langs de weg en soms dagen lang wachtend op onderdelen te wachten. af en toe stond zelfs het hele motorblok op straat. niet gek ook als je bedenkt dat de vrachtwagens hier soms letterlijk bezijken onder hun zware lading. in bamako alvast een visum gehaald voor burkino faso maar die hadden ze sinds een half jaar of zo maar eens verdubbeld in prijs. op de camping nog oude bekende tegen gekomen die ik in mauritanie had ontmoet. bamako oogt voor mij trouwens vrij moderne stad , (tenminste voor west afrika dan) hippe vrouwen crossen op hippe brommers door de stad. ik zie hier niet 1 2 3 dat mali tot 1 van de armste landen ter wereld behoord. meer dan 90 procent van de bevolking heeft minder dan 2 dollar per dag te besteden. p.s. dat is mogelijk want ik eet hier een maaltijdvoor zeg maar 30 eurocent dus..... . onderweg naar segou laat ik de wielen e.d. smeren/invetten want het kraakt en piept wat. de beste man die het doet ziet dat de uitlaat los hangt want hij is afgebroken achter de pot. dan maar verder rijden zonder dat deed ik in holland ook al een tijdje. in segou lekker gerelaxt aan de niger rivier. de volgende dag naar djenne maar dat vondt ik minder geslaagd want het leek wel 1 grote vuilnisbelt en ik werdt ook een beetje teveel lastig gevallen door zogenaamde gidsen die me voor een speciale vriendenprijs wel even zouden rondleiden.ik heber een paar leuke foto,s gemaakt van de moddermoskee en ook een leuke zonsondergang. de volgende dag dus snel weg en nu voor een rit naar hombori. de rit was fantastisch mooi en ik ben behoorlijk uit mijn dak gegaan zeg maar. hier dus ookvoor het eerst echt wild gekampeerd maar dat sliep toch niet echt lekker moet ik bekennen. na al dat moois aan landschap moest en zou ik ook naar timboektoe gaan want ik was er nu 210 kilometer van verweiderd. dat er niks bijzonders te zien zou zijn wist ik maar ik zou er spijt van krijgen als ik niet was gegaan. door de zeer slechte ribbel/wasbordbijna 7 uur durendeweg heb ik nu eigenlijk een beetje spijt dat ik wel ben gegaan. de wielen schokbrekers en alles piepte en kraakte weer. het was een bende als nooit tevoren maar ik kan nu wel zeggen dat ik er ben geweest. terug in douentza heb ik meteen de wagen weer amateuristisch laten smeren en invetten wat trouwens gelukkig wel hielp want ik maakte me echt een beetje zorgen. een ander ongemak is trouwens een grote zweer op mijn kuit die heel slecht wil genezen. op mijn vorige afrika reis had ik er ook al last van en ook toen slikte ik lariam tabletten tegen de mararia. ik vertrouw die tabletten niet maar sinds mijn rondleiding ineen ziekenhuis blijf ik dat toch maar doen. in mali tot nu toe geen enkele last meer van kadoos vragende beambtes maar nu is het de bevolking wat er om vraagt. soms hoor ik de kinderen al van afstand zingen dat de kodoos er aan komen hahaha , ik probeer er maar het lollige van in te zien en praat dan gewoon nederlands tegen ze en verrassend goed werkt dat want het stopt dan snel. het laatse stuk in mali zou het neusje van de zalm moeten zijn maar doordat die vervelende gidsen me al ver voor het intressante dogon gebied lastig vielen met hun gezeur wilde ik het bijna skippen. gelukkig wees iemand me de goede en kortste echte 4wd weg en zo gezegd zo gedaan. toch nog 2 relaxe dagen gehad en zowaar een boek gelezen. na dit moois mali gemakkelijk en snel en stilletjes kunnen verlaten om me op te maken voor het volgende land namelijk burkino faso. p.s. ik ben 8 weken weg en dat is ongeveer 1 derde van de reis terwijl ik denk dat ik volgende week op de helft van de kilometers zit dus ik kan wat relaxen nu.

groen allemaal weer en tot de volgende keer.

tjoep.

gambia + mali 1

vanuit een heet bamako volgt hier weer een verslag.

wo 21 nov 2010 ,

na het ontbijt alles ingepakt en afscheid genomen van de familie & de kids. al met al is senegal toch een goede bestemming voor me gebleken. meteen ff de laatste cfa,s gepint want in mali kun je niet pinnen en daar hebben ze het zelfde geld als in senegal,niger en burkino faso. een soort afrikaanse euro dus. voor 1 euro krijg je 650 cfa. met een paar ton op zak kan ik wel weer ff vooruit.aan de grens ben ik binnnen 2 minuten klaar en kan dan gambia in. al snel zegt er een bitch dat mijn verzekering niet klopt en dat ik die maar in senegal moet kopen. gelukkig hoeft dat volgens een hogere chef niet en ik kan volstaan met 4000 cfa + 2500 voor de import van de wagen. al met al redelijk en in no time ben ik weer vertrokken nadat ik alsnog door de douane ben gecontroleerd en deze waren de strengste tot nu toe met aanhoudende vragen over drugs en zo. ook wilden ze persee mijn paracetamollen en andere tabletten zien die elke reiziger natuurlijk bij zich heeft. ze hadden er blijkbaar zin in om eenxtc lijn op te rollen maar kwamen van een koude kermis thuis aan hun blik te zien.20 km verderstaat een agent en die laat weten dat ook hij wat wil hebben anders zal er een flinke inspectie volgen. daar heb ik nu geen zin in dus krijgt hij een kleinigheid. verder trouwens geen feestgeld meet hoeven te betalen dus de schade was heel beperkt. bij banjul in de buurt het strand bezocht en dat was wel weer ff lekker afkoelen tussen al die dikke oudere westerse toeristen. ik heb overnacht op een camping van en voor overlanders.(dat zijn reizigers zoals ik die met de auto/motor het continet door crossen) volgens de eigenaar ga ikbotswana niet halenomdat ik geen carnet de passage heb voor de auto die je zeker nodig hebt in nigeria,kameroen en zuid afrika. ik wist al dat ik een risico zou nemen voor ik vertrok maar volgens mijn info zou het mogelijk moeten zijn als ze tenminste een beetje meewerken. we zullen zien en 1 ding is zeker dat niets zeker is in afrika.

ma 22 nov 2010 ,

s,ochtends weer op pad en via de strandroute het binnenland ingereden. na een tijdje hield de mooie nieuwe weg op en veranderde in een vreselijke ribbel/wasbordweg. zoeentje dat je hele wagen uit elkaar trilt en daardoor zit er meteen weer een leuke piep in de schokbrekers. onderweg behoorlijk wat controle,s gehad van politie en millitairen. over het algemeen waren ze zeer nieuwsgierig maaraardig en gluurden vol bewondering in de wagen , somige wilden met me meereizen en zelf nu met die kou met me naar nederland. ik weet het gelukkig allemaal beleefd af te wijzen. het laatste stuk van de 400 kilometer rit was weer goed en kon ik nog wat tijd goedmaken. in basse santa su kon ik overnachtenbij het ziekehuis en kreeg daar zelfs een rondleiding van de bewakers. hier heb ik even kunnnen zien dat je in afrika dus beter niet in een ziekenhuis kan belanden. alle bedden liggen vol en ze liggen zelfs op de gang of gewoon buiten. ook blijven er familieledenovernachten om de patienten te verzorgen want er is veel te weinig personeel. na het zien van die gebeuren ben ik toch wel blij dat ik anti malaria tabletten slik.

di 23 nov 2010 , de dag begon lekker vlot. binnen 2 minuten gambia uit en in 10 minuten senegal weer in. en deze keer zonder corruptie dus het officiele tarief voor hier en daar een knaak zeg maar en niets meer. de weg naar mali was ook redelijk goed dus het ging als een trein. senegal uit was ook weer een makkie en ik dacht nog zo van dit is een lekkere dag zo. eindelijk een keer vroeg op de plek van bestemming te komen. net over de grens staat er een kilometer file van vrachtwagens maar daar kan ik gelukkig langzaam langs. het was weer eens het vehaal van het kastje naar de muur enz enz. eindelijk bij de goeie knakker aangekomen staat die eerst nog lekker lang met een vrouw te kletsen terwijl zijn collega,s bezig zijn om de stapels papieren van de chauffeur te bestempelen. als hij eindelijk tijd heeft doet hij moeilijk om het import formulier in te vullen. echt een chagrijnige vent die niet wil meewerken zelfs zijn collega,s zeiden volgens mij dat hij niet zo moelijk moest doen. na lange tijd is het eindelijk klaar en moet ook nog ff flink betalen. zo iemand wil je dus niet hebben als je een carnet de passage nodig hebt maar dus niet hebt want dan heb je een probleem. vervolgens naar een andere ook al geen vriendelijke vent die een stempel in je paspoort zet voor het zelfde bedrag. je krijgt dan wel een papieren strookje wat je visa is en het zit eens mee jawel , het is meteen voor 1 maand geldig en niet maar 5 dagen volgen mijn Info en dat je hem dan moet verlengen. ik krijg een dingetje mee wat ik bij de slagboom moet laten zien maar word door weer een andere mongool er op gewezen dat hij nog ff in de auto wil kijken en hij ziet meteen leuke dingen en wil een cadeau anders moet ik een eind terug weer grondig gecontroleerd worden. ik bied hem een beetje geld maar hij laat via een stromannetje weten dat hij behoorlijk veel wilde waarop ik nogal overduidelijk en voor iedereen in de omtrek zichtbaar negetief reageerde waar hij meteen inbond en met een paar pennen genoegen nam. die heb ik maar gegeven en als een speer vertrokken. rare situatie,s hier en ik heb het gevoel hier in de mali te worden genomen. met vertraging en dus in donker aangekomen in kayes eneen aardige liberiaan ontmoet die me melen dat alles weer ok is in liberia en de ex voetballer george weah volgend jaar naar alle waarschijnlijkheid de verkiezingen gaat winnnen en dan president aldaar wordt. dat lijkt me wel wat om daar eens heebn te gaan dus als er vrijwilliger mee willen dat laat je het maar weten........ (en toen bleef het stil , hahaha) .oja leuk om nog ff te vermelden is dat je in mali 2seizoenen hebt namelijk het hete seizoen en het hele het seizoen. gelukkig is het nu het hethete eizoen en met gemiddeld 40 graden in kayes in november zegt dat genoeg denk ik.

tot de volgende keer weer en blijf gerust mailen of reageren want dat kan ik best waarderen.

groeten van tjoep/johan.

senegal 2

beste mede reizigers , het gaat inmiddels al weer lang o.k. dus op naar het volgende verhaal.

di 16 nov 2010 ,

aangezien het morgen tabaski oftewel het slachtfeest/offerfeest is moet er natuurlijk een schaap gekocht gaan worden en ik ga met de man van tanja genaamd idrissa mee op schapenjacht. overal zijn er mauritaanse handelaren met veel schapen maar ook met een paar koeien als je erg rijk bent of geitjes als je geen schaap kan betalen. je ziet vele mensen dan ook slepen met dieren die al aan lijken te voelen wat er gaat gebeuren en keihard nee blaten. soms echt zielig om die beesten te zien rillen van angst als ze de kofferbak in gaan of boven op de bus of achterop de brommer worden gebonden. als je niks om te vervoeren hebt dan duw je ze als een kruiwagen voort aan de achterpoten. maar goed wij in het westen zijn echt niet beter als hun hier dus als ze hier zo af en toe ook eens vlees eten heb ik er geen enkel probleem mee. er gaat een hoop tijd in de onderhandelingen zitten want de schapen zijn dit jaar duur. als ik ook een duit in het zakje doet is de zaak snel beklonken en verdijnt het schaap bij mij achter in de bus. er zijn foto,s van dus een politieke loopbaan bij de partij vd dieren zit er voor mij denk niet meer in. thuis gekomen wordt het schaap natuurlijk grondig gewassen voor wat morgen komen gaat. we halen ook nog ergens anders een hele berg brandhout op voor het koken en al gauw is de wagen overvol en zelfs op het dak kan er niet meer bij. aangezien die moskee vlakbij ons huisje ons elke dag zeer vroeg wekt val ik na het eten als een blok in slaap.

wo 17 nov 2010 ,

vandaag is het de grote dag en dat laat die moskee ook heel goed merken. iedereen is vroeg op en heeft zijn beste nieuwe feest kleding aan gedaan. aangezien ik in marokko een jellaba had gekocht kon ik die nu mooi aan en ik werd promt voor vandaag tot ibrahim om getovert. voor we naar de moskee gingen eerst nog je zelf wassen en dat deden de kinderen voor. drie keer dit wassen en een paar keer dat wassen enz enz en klaar was ik.met de hele mannelijke familienaar de moskee en een plekje onder een boom gezocht. niet al te lang daarna was het al aardig druk en kon de dienst beginnen. ik verstond er natuurlijk niks van , alleen de woordjes salaam en allah akbar natuurlijk wel en die kwamen heel er vaak langs dus. ook zag ik nieuwsgierige blikken van wat doe die europeaan hier toch. gelukkig was het niet al te moeilijk met buigen enzo want ik keek goed naar de kinderen die naast me stonden en ze zeiden zachtjes wat te doen. na 3 kwartier was de dienst klaar en was iedereen opgetogen en feliciteerde elkaar. ook ik kreeg de welgemeende felicitaties en ze vonden het een eer dat ik bij was. nu kon er natuurlijk niet meer gewacht worden en iedereen snelde zich naar hun schaap zo ook wij. er wordt een kuil gegraven voor het bloed en het schaap gaat op zijn zij en wordt het schaap goed beet gehouden en dan gaat het mes zo door de keel en is het in een minuut gedaan met het arme beest. meteen daarna wordt het schaap vakkundig van zijn jas ontdaan en gaat de buik open en tot slot wordt soms de botte bijl gebruikt. de buren waren trouwens ietsjes sneller zo te horen. een uur later ligt het schaap in stukken in een pan en oma verdeelt ook wat vlees wat naar andere buren gaat omdat die niet zo,n duur schaap van 90 euro konden betalen want zo duur was deze ongeveer. ook kan je het vlees maar zeer beperkt bewaren hier en er is nu toch een overvloed aan vlees. de hele dag verder aleen maar schaap eten en nog eens eten. kinderen kwamen in hun beste kleding ook nog eens langs om klein geld op te halen voor weet ik veel wat. do 18 nov 2010 , vandaag is het nog steeds feest in het dorp en het is rustig op straat. op straat word ik vooral door kinderen toegesproken en dan zeggen ze toebab wat blanke betekent. iedereen eet zicht een rolberoerte en ik doe dan ook niet veel , bovendien is het natuulijk weer eens lekker warm en ook best wel benauwd dus relaxen is het toverwoord. ik moet trouwens zeggen dat dit moslimfeest me positief heeft verrast.

vr 19 nov 2010 ,

vandaag gaan we naar het strand van kafountine wat 80 km verderop ligt en ondertussen doe we gelijk wat klusjes voor tanja en idrissa zoals een bed ergens heen brengen en wat anders naar een vriendin afleveren. de laatste 30 kilometer van de weg is echt heel erg slecht zodat je er vaker naast als op rijd en het duurt voor ons gevoel een eeuwigheid. eenmaal bij de zee aangekomen kunnen we voor weinig lekkker in een hutje van een bevriende strandtenthouder zitten. het is nog rustig maar het seizoen gaat bijna weer beginnen dus dan wordt het wel wat drukker hier maar nu hebben we het rijk bijna voor ons zelf. de zee is heerlijk warm en daar ben ik altijd een groot voorstander van dus goed smeren en lekker lang zwemmen natuurlijk. ook vissen we wat in zee want de kinderen hebben hengels maar we vangen natuurlijk niks. we vetrekken wat laat en dooor die slechte weg schieten we ook niet op. bij het dorpje dioloulou blijkt dat we te laat zijn en de poltie gaat de weg sluiten. het spertijd gaat zeg maar in. ik had nog niet verteld dat dit volgens buitenlandse zaken een gavaarlijk gebied is maar in werkelijkheid gebeurdt er niet zo heel veel maar af en toe zijn er gewapende overvallen en zijn er rebellen aktief. daarom zie je veel millitairen hier met hier en daar behoorlijk geschut op de wagen. zij houden de boel rustig en dat is het dan ook bijna altijd maar als het donker is sluiten ze de wegen en dan kan er ook niks gebeuren. wij moeten nu dus noodgedwongen overnachten in een huisje en gelukkig kent idrissa hier iemand en dus slapen we bij hun voor weinig.

za 20 nov 2010 ,

voor een appel en een ei nog wat ontbijt gekocht in het dorpje en bij een paar vissers wat net gevangen vis gekocht. thuis aangekomen heb ik alles gereed gemaakt om morgen te vertrekken naar gambia want het is echt de hoogste tijd om verder te gaan. ik wil taja , idrissa en de kinderen en trouwens de hele familie en dorp hartelijk bedanken voor een hele leuke week die ik heb gehad en ik ga jullie zeker nog eens zien in nederland denk ik.

groeten van tjoep/johan

senegal

sorry voor de late mail maar dat ging niet eerder en ik doe het in gedeelte online zetten want de stroom valt nog wel eens uit hier.

do 11 nov 2010 ,

sochtends vroeg vertroken vanaf de plek waar ik mijn vorige mauritanie verhaal online gezet had.ik ben niet meer naar die camping gegaanmet die senegalees die me wel goedkoop zou helpen. jaja het zal wel. vol goede moed en misschien wel tegen beter weten in zing ik mee met het liedje van shakira op de radio. waka waka , this time is for africa. in de buurt van rosso wat de gevreesde grensovergang is van wegen de corruptie en andere moeilijkheden wordt ik dooreen agent doorverwezen naar een mannetje die autoverzekeringen verkoopt voor senegal en nog meer landen. ik laat me overhalen om er 1tje te nemen van 1 maand voor 40 euro. als hij hem invult begin ik hevig te twijffelen aan de echtheid van het document. hij kan amper schrijven en vult hem nog niet half in. met de gedachte dat ik ben bedonderd wijst hij me nog wel de weg naar het pad wat me naar de rustige overgang diama zal leiden. het 100 kilometer lange pad is ondanks de droge tijd toch slecht en de wagen word lekker door elkaar geschud. ondanks dat ik door een mooi natuurgebied rijdt kan ik er niet echt van genieten want ik moet immers goed kijken waar ik rijdt. net voor de grens moet je ook nog eens 10 euro betalen voorhet nationale park dus dat begint goed. het uitchecken gaat heel sneel en heel gemakkelijk maar je moet natuurlijk wel weer overal betalen. als ik over de dam naar senegal rijdt doet iemand de slagboom open en dat kost dan weer 10 euro. nou goed dat kan er nog wel bij want met de pont bij rosso is het duurder denk ik nog. bij de politie aangekomen gaat het snel en de stempel is gezet voor ik er erg in heb en het kost niks. ook zie ik die knakker die me goedkoop zou helpen en ik verzin een verhaaltje dater iets tussen was gekomen. bij de douane voor de wagen wordt me heel snel en overduidelijk gemaakt dat er 200 euro betaald moet worden als je met de auto het land in wil en dan alleen een transit voor 3 dagen. ze maken me wijs dat het weekend niet meetelt en het dus in feit 5 dagen is. aangezien ik niet terug naat mauritanie kan omdat ik geen multi visum heb doe ik het en voila ik ben snel klaar met de papierwinkel. de auto verzekering blijkt wonderbaarlijk goed te zijn dus dat valt dan weer mee. in de tussentijd zie ik nog wat gasten die ik in rabat zag en me hielpen met het visum voor mauritanie. zij gaan niet betalen en proberen kontakt te krijgen met ambassade of een ministerie. ze staan er al de hele dag en weten dat het misschien een paar dagen kan gaan duren maar hebben dit er voor over. als ik vertrek vraagd die knakker die me zogenaamd goedkoop over zal laten gaan of hij ook nog wat van me krijgt maar dat doe ik niet want het vas dubbel zo duur als hij van te voren had beloofd. net voor saint loise heb ik meteen een bekeuring te pakken omdat ik door de vele potholes in de weg wat moet uitwijken en over de doorgetrokken streep ga. de agent vertelt in zijn beste gebrekkige engels dat dat zeer gevaarlijk is en wil 20 eur. ik zet de motor uit en zeg heb dat ik geen geld heb en er niets van begrijp. nou goed 10 euro dan of ander krijg ik mijn rijbewijs niet terug. 5 seconde bedenktijd doet me besluiten het te doen want tijd is tenslotte ook geld. als gedachte konden doden dan waren er vandaag heel wat senegalezen er niet meer kan ik je vertellen. niet veel later sta ik hopeloos vast in het verkeer voor een brug die gemaakt wordt. het duurdt zeker 2 uur en ik moet me beheersen om niet gek te worden. dit waren echt momenten dat ik zelfs met slecht weer thuis op de bank had willen zitten. ik weet door te kunnen rijden tot kerbeme en bel die kennis op waar ik langs wil gaan en ze stelt me gerust dat ik morgen bij hun kan zijn en dat het ook goed komt met mijn transit.ik slaap bij een druk pompstation en het is bloedheet in de wagen dus lekker vies zweten hier.

vr 12 nov 2010 , een tussenstop naar dakar zet ik wegens omstandigheden uit mijn hoofd en rijd zo snel het kan een bijna 900 kilometer lange rit naar Bignona waar die kennis wacht. nou kennis ? ik ken ze niet maar ze hebben de wagen net als ik in onderhoud bij monteur rene en ze hadden me uitgenodigd om langs te komen als ik in senegal was.onderweg is de weg hiet en daar goed en dat is juist het veraderlijke want dan denk je snel te kunnen gaan en dan ineens zijn er veel gaten of hobbels en ik wordt 1 keer zelfs zo gelanseerd dat ik los kom van de grond. een senegalees die het zag schrok er gewoon van. alles is de wagen door de war en de radio heeft inmiddels ook kuren. natuurlijk vies van het zweet omdat het inmiddels tegen de 40 graden aanloopt hier besef ik dat ik het niet ga halen vandaag en in het dorpje kolda rijdt ik als het al donker is pardoes een militair voorbij die ik niet zag. boos vroeg hij om een kadeau maar daar doe ik niet aan dus ik kon gelukkig weer verder. de nacht voor een politiebureau doorgebracht en ik voel me niet aleen vies maar ik ben het nu ook echt. verschikkelijk wat een horror hier. ik ben op het moment echt niet te benijden en ik merk ook dat ik zwaar aan rust toe ben van bijna 5 weken reizen. terwijl ik die kennis bel dat ik morgen kom zie ik een man de kippen op staat slacht want dan spartelen ze niet zo aan zijn fiets.

za 13 nov 2010 , de laatste 200 kilometer zijn verassend goed en de cassamance is verbaasinwekkend groen en mooi. ik zie baobabbomen , neushoornvogels , metershoge mierenhopen en bijeneters. kortom het echte afrika is voor mij begonnen en kan er al weer van genieten. bij die kennis tanja en idrissa merk ik hoe moe ik eigelijk ben en bellen meteen de plaatselijke douane voor info en dat gaan we mogen regelen stelde ze me gerust.net als ik lekker relax aan het bijkomen ben zien de kinderen een grote rat bij het huis en weten hem te vangen en naar goed afrikaans gebruik wordt die gevilt en op gegeten. uiteraard eet ik een hapje mee. ik moet immers aansterken nu, hahaha.

zo 14 nov 2010 , vandaag werd zowaar het andere famililid van de rat gevangen maar deze lekkernij die dit keer gekookt werd ipv gebakken sloeg ik toch maar ff over. samen met idrissa ging ik naar de dichtbijgelegen grens om het auto transit visum voor de wagen te regelen en hij verteld de beambtes dat ik een broer van zijn vrouw was en ik hier voor het slachtfeest was.natuurlijk mocht ik bliven en er werd meteen een transit geregeld voor 10 dagen maar natuurlijk wel voor een klein bedrag a 7,50 euro en dat vond ik meer dan redelijk. de rest van de dag bijkomen en lekker eten bij de zeer gastvrije familie. de kinderen spreken ook nederlands en idrissa de vader ook redelijk goed.

ma 15 nov 2010 ,

vandaag is het precies 5 weken reizen en er staan al 12.000 kilometer op de teller dus de hoogste tijd voor een kleine beurt dus voor omgerekend 38 euro nieuwe olie en alles laten doorsmeren ook wordt de wagen gewassen en krijgt de onderkant een speciale spuitbeurt met diesel wat goed is tegen de roest. de luchtfiter wordt schoongeblazen en kan er dus weer tegen aan. ergens anders geprobeerd om de wagen te laten uitlijnen maar die knakker heeft er geen kaas van gegeten want een paar uur later en veel gedoe met touwtjes ben ik geen steek opgeschoten. dat komt dus wel ergens anders bi een specialist op dat gebied. ik ben in die tussen tijd wel behoorlijk verbrand in de zon dus de rest van de dag weer met lange kleding gelopen en met elke dag een lekkere 30 graden hier valt dat soms niet mee. het koelt hier ook maar weinig af en de nachten duren maar een uurtje langer dan de dagen. bij de familie is het ernstig back to basic en dat is ff wennen maar eigelijk ook wel o.k. er is geen elektriciteit en wassen doe je met een emmertje. de w.c. is een groot diep gat en er wordt veel met de handen gegeten. er staat om de hoek een moskee en die begint al vroeg en de imam is fanatiek en blerd zeker een half uurlang zodat je echt wakker bent om 5 uur sochtends als het nog donker is. ondanks dat alles heb ik het prima naar mijn zin en ik ben mijn interne batterij weer aardig aan het opladen nu. ondertussen is de wagen weer in orde gemaakt en ik lees me weer in voor de volgende landen als ik straks na het slachtfeest weer verder ga naar gambia,senegal,mali enz enz. ik sla de landen guineebissau,guinee,sierra leone,liberia en ivorkust over want dat is watlastig te bereizen en ze zijn nog corrupter wat het onnodig duur maakt en veel tijd gaat kosten. dat komt een andere keer wel als ik misschien een wagen hier gaat verkopen want je kan er aardig wat aan verdienen. ze vinden mijn wagen allemaal geweldig in ieder geval.

het volgende verhaal gaat over het slachtfeest wat ik hier heb meegemaakt en dat was voor mij zeker keuk om mee te maken. ook probeer ik nog wat foto,s online te krijgen. tot slot bedankt voor de reacties op de site en mailtjes en jullie weten dat ik ze graag lees , en zeker op momenten als het gewoon ff k.u.t. gaat en dat is zo af en toe zo zoals jullie gelezen hebben. de groeten en tot het volgende verhaal.

mauritanie

beste volgers , in dakhla heb ik een duitser meegenomen die naar senegal wilde dus dat scheelde wat ik de koste en had een praatje tijdens de saaie woestijn rit. bovendien kwam het ook wel uit dat hij wel een beetje frans sprak. net voor de grens de 2e tank vol gegooid want de 0,45 euro per liter geld in mauritanie niet meer daar blijkt het ongeveer 0,70 euro per liter te zijn.

za 06 nov 2010 ,

bij de grens aangekomen het gebruikelijke uitchecken bij de politie ,douane en nog iets en natuurlijk weer een controle en er wordt gevraagd om een cadeau. dat kunnen ze trouwent vergeten want anders blijf je bezig. na een half uurtje ben ik klaar en dan moeten we een door niemandsland naar mauritanie. daar gaan trouwens de wildste verhalen de ronde over. je zou een gids nodig hebben omdat er landmijnen liggen en als je de weg niet weet dan loop je de kans dat je eentje raakt. in het verleden lagen hier namelijk volop landmijnen en in de loop van de tijd zijn ze door weer en wind gaan schuiven en niemand weet meer waar ze liggen. ik vond het allemaal zwaar overdreven en je volgd gewoon eenmauritaan die de grens over gaat. die zogenaamde gidsen en geldwissellaars houden dit graag instand zodat zij grof kunnen verdienen aan bange en onwetende toeristen. volgens mij leggen ze zelfs autovrakken neer zodat het er op lijkt alsof ze op een mijn zijn gereden en hopen dat jij dan wat bang wordt. hafijn over een slecht pad of wat daar op lijkt aangekomen bij de mauritaanse grenspost weer het verhaal van het kastje naar de muur en ik moet ergens 10 euro voor betalen en dan de autoverzekering voor 20 euro. oja , ik zal nog terug komen op die verzekering. voor ik vertrok kreeg ik van de verzekering een verlenging van een jaar binnne maar dat wilden ik helemaal niet dus per1 okt was het afgelopen met de pret maar heb uiteraard wel geprofiteerd van de groene kaart die alle agenten meer dan prima vonden. de duane wilden de wagen nog controleren en begonnen vol goed moet maar al snel zagen ze dat een grondige controle veel te lang duurde bovendien hadden ze medelijden met me enme al uitgelachen omdat ik mijn feyenoordshirt aanhad en volgens mij heeft de hele wereld de 10-0 heeft gezien , hier in iedergeval iedereen.het was al met al een gemakkelijke grensovergang.

zo 07 nov 2010 ,

om 04 uur merken we dat we dat de camping naast een moskee staat en er wordminstens een half uur lang opgeroepen tot gebed. leuk hoor.... en ik kom er achter dat ik niet kan pinnen in mauritanie dus komt het op wisselen aan. vandaag met die duitser door gereden naar de hoofdstad nouakchott. onderweg blijkt dat de woestijn aardig tot behoorlijk groen is door regenval en dit hebben ze hier in tig jaar niet meegemaakt schijnt het. de normaal gesproken saaie rit blijkt nu prachtig te zijn. de dromedarissen die we tegenkwamen gingen waarschijnlijk aardig uit hun dak van al dat malse gras. gelukkig hadden we kopieen van ons paspoort gemaakt en die aangevuld met gegevens die de politie wil hebben bij elke stop. in de hoodstad kun je aan de auto,s goed zien dat je nu echt in afrika bent aangekomen. ze zien er namelijk steeds erbarmelijker uit. aan het einde van de dag bij de vissers aan strand gekeken hoe die de vangst binnen haalde.

ma 08 nov 2010 ,

die duitser achtergelaten want hij gaat naar senegal in ik ga dieper de woestijn in naar atar. het licht in een mooi berg gebied en volgens iedereen is het hier volstrekt veilig terwijl volgensde website van buitenlandse zaken hier achter elke boom een al qaida terrorist zit en je dus niet moet zijn. voor mij voelt het volstrekt veilig aan en daar denken de anderen reizigers ook zo over maar door die bangmakerij merk je wel dat het rustig is met toeristen.

di 09 nov 2010 ,

vandaag door de bergen gaan lopen en dat was voor mij fantastisch maar ondanks de bewolking toch behoorlijk verbrand. op de camping zijn wat nederlanders en een belg gearriveerd en ik krijg dus wat info maar weet nog steeds niet wat nou met senegal te doen.

wo 10 nov 2010 ,

ik heb besloten om het toch maar te proberen met senegal ondanks de slechte verhalen en de waardeloze reputatie van senegal. onderweg terug naar de hoofdstad zelfs nog regen gehad en onweer maar dat is met temperaturen die zeer prettig in de dertig zitten zelfs lekker te noemen. in nouakchott bij de campingeen senegalees gesproken die volgens hem iemand bij de grensovergang kent en voor 100 a 150 euri een transit visum voor de wagen kan geven. ik weet niet wat ik allemaal moet geloven dus beslis vanacht nog wat te doen. met die gast mee of gewoon zelf gaan en regelenen ik zie wel waar het schip strand. voor jullie in ieder geval dus weer een leuk of minder leuk verhaal voor de volgende keer. allemaal de groeten vanuit een leuk , warm en mooi mauritanie.

marokko 4

welkom beste meereizers , hier is het hopelijk voor mij laatste marokko verhaal.

zo 31 okt 2010 ,

na marrakech dus doorgereden over de hoge atlas richting agadir. zo rijdt je inzware bewolking en zo rijdtje er boven en dus heerlijk in de zon.vlak bij agadir besluit ik datrechts te laten liggen en door gereden naar het 80 kilometer verderop gelegen bergdorpje genaamd tafraoute. ik kom daar pas aan als het al lang donker is. oja en hier is de klok niet terug gegaan dus het tijdverschil is nu nog maar 1 uur ipv 2 uur.

ma 1 nov 2010 ,

s,ochtends zie ik hoe mooi het hier is en ook de route verder richting de kust is mooi. bij het inhalen van een langzame vrachtwagen de berg op haal ik hem over de doorgetrokken streep in en word natuurlijk verderop aangehouden en moet een boete van 62 euro betalen. gelukkig blijkt dat ze me alleen maar bang maken en dat ik in het vervolg de wet moet respecteren. dat was wel ff schrikken want nu kosten het alleen wat verloren tijd in tegenstelling tot wat ik van een andere reiziger hoorde dat de politie juist graag bonnen uitschrijft. aan de kust begint het ook steeds harder te waaien en het zand is niet meer helemaal buiten de auto te houden. op een gegeven moment waait het zo hard dat het schuim van de oceaan letterlijk over me heen waait. ergens in een restaurant eet ik voor minder dan 2 euro mijn buikje meer dan vol met cous cous en vertelt de serveerder dat hij mauritaan is en dat je groene thee moet kopen om politie en douanebeambte,s tevreden te houden en bij hem kan je dat goedkoop kopen voor maar 10 euro per kilo. ik bedank hem voor de eer en gok het er op dat het zonder ook wel kan. oja en omdat er volgers vragen wat ik zoal eet kan ik laten weten dat dat van alles is nu vaak couscous maar ook pizza of spagetti of een broodje vlees/gezond of ook van die marokkaanse pannekoekjes of een soepje. als ik niks zie wat zo uit komt dan koop ik een stokbrood en smeer ik zelf wat jam of pasta er op. een enkele keer is zelfs dat niet vooradig en dan houd ik een tijdelijke ramadan zeg maar. s,avonds gestapen in tarfaya vlakbij de canarische eilanden.

di 2 nov 2010 ,

s,ochtends net voor laayoune zie ik een kamping plaat en besluit daar aan te vragen voor info want dat kan ik wel gebruiken. de belgische eigenaar van de camping verteld me het slechte nieuws dat sinds nov 2009 je aan de grens geen visum kan krijgen en dat in rabat moet doen. ook in senegal zal ik waarschijnlijk 450 euro moeten betalen om de auto het land in te krijgen. hoewel ik weet dat er vele hobbels genomen moeten worden om uiteindelijk in botswana te verschijnen valt deze eerste echte tegenvaller meheel evenzwaar. ik doorneem alle opties van terug rijden naar rabat enhet visumhalen of met de bus of met het vliegtuig. zelf de ongeveer 2400 kilometer heen en weer rijden heb ik geen zin in er komen immers nog genoeg kilometers aan. met de bus is het goedkoopst maar dat lijkt me ook niks dus ik pakin laayoune voor 105 euro hetvliegtuigen in cassablanca voor 6,50 de trein naar rabat en pak een hotel voor 12 euro.

wo 3 nov 2010 ,

s,ochtends om 8.30 uur sta ik bij de ambassade behoorlijk buiten het centrum voor de deur. om 9.00 uur gaat hij open enik ben niet de enige want de straat staat vol met auto van medereizigers die ook een visum willen maar dat komt goed uit want een paar helpen me met het invullen van de ingewikkelde formulieren 1.30 uur later en na het betalen van het visum wat me weer 30 euro lichter maakte terwijl de lonely planet het over 20 dollar heeft die je nog steeds aan de grens kunt kopen. oude info eninflatie zullen we maar zeggen. gelukkig kan ik dezelfde dag om 14.00 uur mijn paspoort met visum ophalen. zo gezegd zo gedaan en zelfs om 13.30 heb ik hem en spoed me naar het kantoor van royal air maroc om vandaag om 16.10 nog terug te vliegen vanaf cassablanca , als het kan want het zal heel krap worden. maar het kantoor is tussen de middag dicht dus maak ik van de nood een deugd en verken alsnog de stad. met alleen een t shirt aan en een strak blauwe lucht eneen graad of 24 a 25 en een windje van zee vindt ik het zefs een beetje koud. p.s. voor wie me wil volgen kan dat doen op www.dutch.wunderground.comen dan het land/stad aanklikken waar ik ben.

do 4 nov 2010 ,

in afwachting van de treinreis plus vlucht om 19.10 uur van casablanca naar laayoune tik ik nu dit hopelijk laaste verhaal van marokko want morgen rijdt ik een waarschijnlijk saaie 530 km rit naar dakhla en overmorgen een al even saaie 350 km naar de grens bij nouadhibou en daar eindigd dan het marokko verslag maar niet getreurd want nieuwe landen , nieuwe verslagen. jullie zitten tenslotte boven op het nieuws en over nieuws gesproken lees ik toevallig op nu.nl over noodhulp aan het land benin vanwege de overstomingen die daar nog steeds zijn. aangezien ik ook daar nog heen wil is het welkom als jullie toevallig ergens wat lezen op het internet of zo waar ik nog heen ga om dat ff aan me door te geven. misschien heb ik het nog niet gelezen en ben je er dan zeer dankbaar voor want misschien blijf ik zo uit de narigheid. je weet maar nooit.

de groeten van tjoep/johan en nog allen nog bedankt voor de laatste reacties en mailtjes.

marokko 3

beste volgers , allereerst natuurlijk bedanktalle de reactie,s. p.s. als je me wilt e mailen kan je beter tjoep@hetnet gebruiken dan mijn hotmail want daar kan ik niet mee verzenden en is ook nog eens vaak in het arabisch. laatik maar van start gaan dan.......

di 26 okt 2010 ,

vandaag die rivierkloof bekeken en onderweg naar de 80 kilometer verderop gelegen volgende indrukwekkende rivierkloof gereden. veel meer kan ik er niet van maken dus dan maar wat feitje van stal halen. ze zijn hier al aardig de kerstspullen en kerstverlichtingen aan het uitpakken en da hed ik eigenlijk niet in marokko verwacht. taxi,s is ook grappig hier want elke stad heeft zijn eigen soort wagens. in tanger en marrakech zijn de taxi,s beige en meestal mercedes , in fesmeestal een rode fiat uno en in meknes weer een licht blauwe peugeot 205. mercedes is trouwens met afstand de populairste auto in marokko en je ziet ze in alle leeftijdentot ongeveer een jaar of 45 a 50 jr oud , echt waar.

wo 27okt 2010,

en die andere rivierkloof bekeken en een rit door de mooie draavallei gereden. ik hoor echter een piepend geluid bij elke hobbel. een kleine week geleden begon dat heel af en toe en zacht maar dat is nu dus wel anders en ik denk dathet de schokbrekers zijn. in de stad quarzazate is hoor ik later de president op bezoek en de stad is overspoeld met agenten.ze zijn er met vele honderden volgens mij. in het volgende stadje zagora geslapen.

do 28 okt 2010 ,

de 100 kilometer rit naar de duinen van hamid vlakbij de grens met algerije verlopen niet zo geweldig want dat gepiep van volgens mij de schokbrekers loopt behoorlijk op en het irriteert me mateloos en volgens mij alletoeschouwers op straatook. bij die duinen valt het me een beetje tegen , het zijn er heel veel maar niet zo hoog en dus vertrek ik weer voor de terug rit. terug in zagora wenkt ineens een monteur op de brommer me dat om de hoek een garage zit en hij wijst naar mijn wielen waar het geluidvandaan komt. na inspectie blijken de schokbrekers kompleet versleten en daar moeten dus nieuwe onder , ook zit er nu speling op eenwiel. voor ongeveer 100 euro per schokbreker ben ik de nieuwe eigenaar en 40 euro arbeid er bij. hoewel ik denk dat ik toch een beetje te veel betaal maar besluit ik het toch te doen want dat geluid kan zo niet langer. uiteindelijk wordt het bij elkaar 250 euro want er zit speling op allebij de wielen en hij heeft alle weer ingevet. het nieuwe kabinet kan nu zeker de onwikkelingshulp aan marokko stoppen want die hulp heb ik nu al gegeven voor 25 euro per uur arbeid hier. als ik weer onderweg ben heb ik er al weer vrede mee. in quarzazate zijn de meeste agenten al weer vertrokken dus de president zal ook wel weg zijn.

vr 29 okt 2010 ,

en vertrokken over de hoge atlas en ik passeer volgens de kaart de hoogste pas van het land .col du tichkais2260 meterhoog en maakt na mijn zuid amerika reis geen enkele indruk meer op mij. de rit is wel weer mooi ik merk dat al dat loois ookbegint te wennen. inmarrakech aangekomen moet ik een agent de weg vragen want alles is arabisch en daar kom ik niet uit. eindelijk in het centrum aangekomen daar gemakkelijk en voor de verandering eens gratiskunnen parkeren. me de hele dag het schompes gelopen om alles te bekijken. s,avonds natuurlijk het beroemde plein in de oude stad bekeken of beter gezegd beleeft.hier is het een gezellig gekkenhuis zeg maar. er zijn slangenbezweerders en handlezers bezig met geld te verdienen. een ander speelt op een viool of trommelen een kip in trance. ook zie je veel balletje balletje dingen hier. en er wordt natuurlijk van alles verkocht van 3e hands kunstgebitten tot sigaretten en er is natuurlijk heel veel te eten. dikke walmen rook van de bak en braad tentjes waaien over het plein.er zijn trouwens behoorlijk veel toeristen hier die zich laten rondrijden in koetsen door de stad. voor de verandering is het toch maar eens laat geworden maar ja je benthier maar 1 keer dus......

za 30 okt 2010 ,

ik besluit om nog 1 dag in marrakech te blijven en haal mijn eigen koets namelijk mijn meegenomen vouwfiets van stal. in het begin ben ik nog een beetje onwennig in het verkeer maar na een paar uurtjesben ik als een volleerd marokaan aan het racen door desmalle straatjesmaar ook op de overvolle hoofdwegen. ik draai er mijn hand niet meer voor om nu wantvolgens mij zijn er helemaal geen regels hier. de agenten blazen alleen maar op hun fluitje dat iedereen een beetje moet doorrijden. dankzij de fiets overal geweest lijkt het wel. savonds toch maar weer naar dat gekke plein ,benieuwd wat ik nu weer zie. behendig weet ik al die figuren die wat van me willen te negeren en ik hoor ze natuurlijk proberen. hey mister, speak english , are you polish , or gaponese. af en toe kan ik dus wel om die figuren lachen. op een gegeven moment hoor ik een ongelikte beer in het frans wat lullen en ik vang nog net de woorden mesieu sex en jardin op. hahaha nou is het tijd om te gaan volgens mij.

morgen gaat de rit naar agadir en verder via de kust naar het zuiden want november komt er aan en dus wacht in een dag of 3 a 4 en ongeveer 1800 km verder het volgende land op mij. de groeten allemaal van mij vanuit een toch wel lekker warm marokko.

tjoep / johan

marokko 2

beste volgers , tijd voor het 2e verslag.

do 21 okt 2010 ,

dat speciale van het dorpje ifrane is dat het op 1650 meter hoogte ligt en je er in de winter heel beperkt kan skieen. de jetset van marokko komt hier dat patsen in het dorpje wat er uit ziet als een zwitsers alpen dorpje. het is nog best lekker weer maar ook hiet worden de blaadjes geel en daar houd ik niet van dus snel naar meknes vertrokken en de stad wat verkent. ook gelijkmijn vorige verhaal online gezet en gezien dat mijn sararis weer lekker is gestort. ten noorden van meknes heb ik voor de verandering nogde best bewaarde romeinse ruine gezien en onderweg naar rabat een geremigreerde marokaan gesproken. hij wist me te vertellen dat hij begin jaren 80 nu bij burgemeester abutaleb in de straat in den haag had gewoont. ook marokko heeft volgens hemtegenwoordig last van de asojeugd en van wilders ligt niemand hier wakker. een leuk en nuttig gesprek was het.

vr 22 okt 2010 ,

aangezien ik niet 1, 2 , 3 kon parkeren in Hoofdstad rabat en het ongelooflijk druk was ben ik meteen doorgereden naar casablanca. trouwens nog net de lesauto,s in rabat kunnen zien en die heeft aan de bijrijderskant ook een stuur voor de instructeur die daar dan ook driftig gebruik van maakt en ik vraag me dan ook af of de gesluierde vrouwen hier zo slecht rijden of isdat 2e stuuronzin.what ever ,geen gezicht zo,n wagen en moest er dan ook om lachen. smddags aan het strand gezeten en savonds de stad in. het contrast tussen arm en rijk is hier best wel groot trouwens. de miljonair loopt hier niet ver van de sloeber en over sloeber gesproken... ze zullen mij ook wel een sloeber vinden want ik heb mijn oudste en meest kapotte schoenen aan en ik zie gewoon die afkeurende blikken. het is trouwens wel een bling bling volkje hoor , ze hebben het liefst duren kleding aan want dan heb je het natuurlijk gemaakt en verder is het uitzonderingen daar gelaten niet het meest vriendelijke volk op aarde maar verder gaat het wel vindt ik. als het nachtleven op gang komt heb ik mijn wagen al weer terug gevonden door het laserlicht dat hier boven op de moskee staat en natuurlijk naar mekka schijnt. makkelijk hoor zo,n orientatiepunt in de stad anders was het alsnog heeeel laat geworden want met bijna 4 miljoen inwoners is het een behoorlijk grote stad..

za 23 okt 2010 ,

s,ochtends dus die moskee bezocht met nog een paar honderd andere toeristen. als je dan een moskee bezoekt dan moet je het wel goed doen dus mijn allereerste mokee was meteen op die van mekka zelf en van medina na de grootste op aarde dus vergeet die moskee bij de kuip en op spangen maar want die gaan hier 30 keer in. tijdens de ramadan schijnt hij helemaal vol te zitten en dan zitten er 25.000 binnen in de moskee en buiten op het voorplein nog eens 80.000 op hun knieen met de kont omhoog. de minaret waar dus die laser op staat is 200 meter hoog dat je het ff weet. binnen dus je schoenenuit en je vergapen aan de pracht en praal in die moskee en ik moet zeggen het is misschien wel vergelijkbaar met het vaticaan en was dan ook wel onder de indruk van het groots aangepakte bouwwerk. daarna een lange maar mooie rit naar en over de hoge atlas ik zelfs de 1e sneeuw op de toppen heb gezien en dat hebben jullie in nl nog niet gezien denk ik zo. onderweg ook de 1e politiecontrole,s gehad. meestal laten ze mij gaan maar nu had ik er drie achter elkaar. bij de 1e kreeg ik het stopteken maar toende agentmijn kenteken zag , gebaarde hij meteendat ik weer verder kon rijden. bon voyage zei hij nog en ik hoorde hem nog your welcome naschreewen. hahaha zo lust ik er nog wel 10. de 2e keer haal ik net een slome slak in over een doorgetrokken streep en jawel hoor ik moest aan de kant. hij begon nog van waarom ik dat deed enzo maar al gauw ging het over zijn kennissen is holland en zo. kortom geen probleem en doorrijden maar. de 3e checkten al mijn papieren en die waren in ordedacht en vondhij maar daar kom ik later nog wel op terug. maar die zwaailampen op de wagen dat kon niet bla bla bla , gelukkig kon ik zijn collega overtuigen dat oranje zwaailichten geen blauwe zwaailichten zijn en ik kon weer vrolijk verder richting het plaatsje midelt.

zo 24 okt 2010 ,

de rit ging verder naar de hoge zandduinen dicht bij de grens met algerije. eerst nog even een bergpas van 1907 meter hoogte gepasseerd en toen dus die sahara met hier en daar een oase in. ook de temperatuur werd steeds mooier want die haalt nu zeker de 30 graden en de luchtweerspiegellingen aan de horizon waren dan ook aanwezig. bij die duinen heb ik me laten over halen om met nog wat toeristen een kleine drommedaris tocht te maken en daar ergens in een tent te overnachten en dan de volgende ochtend weer terug. heel leuk allemaal maar als je snel last heb van zeeziekte doe dat dan niet want het is nog erger dan een roeibootje op een onstuimige oceaan. geslapen dus in een nomadentent en jammer dat de nog bijna volle maan een mooie sterrenhemel bederfde.

ma 25 okt 2010 ,

nog voor zonsopgang een hoge zandduin van ongeveer schat ik 150 meter hoog op geklommen en daar de wat gebuikelijke plaatjes geschoten. terug bij de camping mijn radio eindelijk goed gekregen maar nu doet de harder/zachter knop het niet meer. ik laat er mijn humeur in iedergeval niet door bederven want het is onbewolkt enrond de dertig graden bovendien is de rit naar de rivierkloof genaamd gorge du todra prachtig en de foto,s volgen nog wel. die foto, online zetten duurt trouwens best lang dus ik zet er niet te veel op hoor....... de komende dagen gaat de rit verder naar gorge du dades en dan naar de valle du draa en terug naar marrakesh en agadir. maar daarover de volgende keer uiteraardmeer.

p.s. lees ik nou goed op internet dat ze het kerngetal van rotterdam van 010 gaan veranderen in 10-0. sjonge jonge nou ik geloof dat ik nog maar ff wegblijf.

groetjes van Johan/tjoep