madagascar of (nog) niet

een maandagmiddag 24 oktober was de wagen dan eindelijk klaar. de 15 uur arbeid vond ik wat aan dehoge kantmaar goed , dathet zal wel met de hitte te maken hebben. de volgende dag check ik alles en zie dat een v-riempje verkeerd zit. aangezien er in het dorp niet 2 dezelfde riempjes te krijgen zijn laat ik het maar zo want ik kan met 1 riempje tijdelijk wel naar zuid afrika rijden en hem daar vervangen. ik parkeer de wagen nog ff in het dorp om te internetten en bij terugkomst zie ik een flinke deuk in de wagen. het zit lekker mee vandaag (grrrrrrrr) en wil nu zo snel mogelijk vertrekken. woensdag ochtend is het dan zover en na het afscheid nemen van joop & ethel zet ik koest naar de nabij gelegen grens. daar is het appeltje eitje en er wordt nergens naar gekeken. dus ook niet naar geldige dokumenten die al lang zijn verlopen. ook in zuid afrika doen ze niet moeilijk , zo word nergens naar een auto verzekering gevraagd. in het eerst volgende plaatsje zeerust laat ik het v-riempje vervangen en kan ik eindelijk pinnen. het is al laat en donker als ik in pretoria aankom en ik parkeer hem ongevraagd voor de stoep van een hostel. snachts krijgt het hostel bezoek van inbrekers want ik wordt wakker van weg rennende criminelen en de bewakers die ze achtervolgen. (hahaha zo zie je maar dat buiten soms veiliger is dan binnen) donderdag 27 okt breng ik een bezoekje aan de ambassade van madagascar voor info en of een visum voor dat land. volgens die vrouw gaat er beslist geen boot naar madagascar en dus moet ik het maar vergeten. hafijn , ik hou in ieder geval nog ff vol en zie wel wat er in durban mogelijk is op dat gebied. na een leuke rit door zululand kom ik vrijdag middag aan in de strandstad durban. ik verblijf in een goedkoop hostel aan het strand waar ik wat relax en geniet van de nog aanwezigen walvissen voor de kust.. het gaat vanaf maandag in iedergeval nog een aardige klus worden om mezelf naar madagascar te verschepen maar ik zeg maar zo ' nooit geschoten is altijd mis' . het is hier trouwens zwaar bewolkt en slechts 25 graden of zoiets. het volgende verhaal zal of vanuit madascar zijn wat ik hoop maar niet verwacht en anders ga ik verdermet het vervolg van de reis.

groetjes van johan/tjoep dan maar weer

vertrokken voor afrika-reis 2

hallo allemaal , ik ben dus op dinsdag om 17.30 uur weg gebracht met mijn fiatje naar rotterdam cs enkon zwart rijden met de trein naar schiphol. (hahaha) dat werd weer ruim gecompenseerd doordat ik voor de torsiestang ruim moest bijbetalen van de klm. (shit)met vertraging stapte ik in parijs in een airbus A380. tering , wat is dat ding groot joh.... in joburg moest ik me ontdoen van jas en trui natuurlijk en met een taxibusje verder naar de grens met botswana. daar was me verder openbaar vervoer beloofd maar daar bleek niks van waar waardoor joop en ethel (bij wie in verblijf) een taxi voor me regelde om me van de grens op te halen. na ruim 28 uur reizen zat ik eindelijk bij hun op de bank bij te komen van een vermoeiende reis. de volgende dag meteen naar de garage gegaan en die gasten aan het werk gezet om de wagen te repareren en een grote beurt te geven. voor de rest is er hier geen moer te beleven en ik doe het dus afrikaans rustig aan. ik plan een beetje de route die ik ga volgen en heb me trouwens ook al aan de zon verbrand omdat ik niet goed genoeg smeerde. dat doe ik dus nu wel met factor 50 want op het moment van schrijven is er een hittegolf in het land en het is nu bijna 40 graden. mij hoor je niet klagen maar de botswanen des te meer , er zijn er heel wat die met paraplus in de weer zijn. (hahaha) ik heb trouwens voor vertrek een vergeet me nietje kadoo gekregen van iemand en nu hoop ik maar dat die het gaat doen met dit weer. een maandag is de wagen als het goed is klaar en dat ga ik een dinsdag proviand inslaan en zal dan een woensdag aan de rondreis beginnen denk ik.

tot die tijd krijgen jullie de luie groeten van tjoep/johan uit kanye/botswana.

eindbestemming

na een aantal dagen relaxen in windhoek ben ik op zaterdag ochtend over de trans kalahari highway naar het oosten vertrokken. de weg was gladjes dus geen problemen. ook aan de grens geen enkel probleem en alle verliep van een leie dakje. in botswana betaal ik de wegenbelasting en ook iets voor een verzekering of zo iets. ik denk een autoverzekering maar weet dat niet zeker. het maakt mij eigenlijk niks uit want ik reed bijna overal zonder verzekering rond. ik overnacht in een het dorpje karakubis en er is hier volgens de plaatselijke politie geen enkele criminaliteit dus absoluut veilig. zondag ochtend 13 mrt weer vroeg op pad want het is nog een heel stuk door de nu groene kalahari woestijn. ik verstook mijn laatste goedkope angoladiesel en tank nieuwe dure botswana diesel. nou ja duur ? het is hier ongeveer 75 eurocent per liter dus dat zal wel schrikken worden als ik weer in holland ben. wat ook schrikken zal zijn is de temperatuur want die loopt hier gemakkelijk weer op en vandaag tot zeker 35 graden celsius maar mij hoor je hier (nog) niet over klagen. in het donker kom ik in de plaats kanye en een paar behulpzame inwoners wijzen me de weg want straten hebben hier geen namen en das lastig zoeken. op de eindbestemming wordt ik hartelijk ontvangen door de tante van een voetballer van dilettant in krimpen ad lek. hij heeft me er op gewezen dat ik bij zijn familie kon parkeren. boeboe , bij deze nog bedankt voor de uitnodiging. hafijn de volgende dag doe ik de was en ceck natuurlijk het internet en ik wissel geld en bekijk kanye maar daar ben je natuurlijk snel uitgekeken want zo groot is het niet en dus ben ik woensdag voor een paar dagen naar gaborone voor betere info voor de treugreis. daar zit ik nu en weet dus nog niet hoe of wat. dus eindig ik met wat cijfers en tussenstanden en natuurlijk wil ik iedereen bedanken voor de mailtjes en reacties op de site. ik heb ze allemaal gelezen maar niet altijd een terug reactie gegeven maar vergeef me dat want dat viel soms ook niet mee. ik heb nu 33.996 kilometer op de teller hebt staan en in 84 keer tanken 2936 liter de tank in heb gejast wat me alleen al 2185 euri kosten. voor visa's en ook zoiets voor al dan niet smeergeld om de wagen over de grens te krijgenzijn ook nog wat knaken betaald. dan blijft er dus450 euri per maand over om gewoon van te leven en alles van te doen. ik vindt het dus een succes , temeer omdat ik het heb gehaald en dat was voor mij dus geen uitgemaakte zaak hebben jullie kunnen lezen. oja ik ben door 22 landen gereisd en in 16 landen was ik nog niet geweest dus dat schroefd mijnpersoonlijk aantal bezochte landen aardig op en die teller staat nu op 55 stuks. het vervolg van mijn reis komt er waarschijnlijk maar 1tje bij en dat zal tanzania zijn waar ik de wagen weer zal proberen te parkeren en in deel 3 zal ik de wagen dan weer naar huis rijden. geef me ff de tijd met foto's want ik heb eer een stuk of 15.500 en ik moet ook nog nieuwe telefoon ,internet , tv aansluiting en een nieuwe bankpas + plus een paar keer naar de tandarts want dat had ik nog niet verteld maar die gefixte knoon pleurde er in kinshasa weer uit. (lekker) ik sluit af met de woorden , misschien/waarschijnlijk tot volgende week ergens.....

oja en als er iemand voor 2 april een seizoenskaart over heeft voor de wedstijd feyenoord-az want ik ga nu na lang wachten weer eens dolgraag naar het kuipie. laat het me weten want geloof me ' waar je ook zal gaan , je blijft houden van die naam'

de groeten van johan/tjoep.

namibie

op vrijdag 4 mrt rijdt ik dus het voor mij vertrouwde namibie in en overal zijn weer de bekende superde luxe winkels en in een mum van tijd voel ik me thuis. wat ook helpt is dat af en toe mijn eige taal kan spreken want er zijn heel wat afrikaners hier. ik doe gelijk boodschappen en das prettig want het is niet duur en er is een zeer ruime keus. ik heb dit wel gemist de laatste maanden zeg maar goed eindelijk weer volop goed voedsel maar daar wacht ik nog ff mee want ik doe me eerst tegoed aan heerlijk junkfood , mmmmmm. ook is er internet wat niet goedkoop is (3 euro per uur) maar fok it de thuisblijvers moeten weten waar ik uithang en wat ik uitspook toch ? ook de auto wordt gewassen en ik laat daarna naar het rechter wiel kijken want de wagen hangt helemaal scheef.we kunnen niks ontdekken en ik bestel voor de zekerheid nieuwe schokbrekers want die zijn zoiezo verrot. s'avonds schuif ik aan bij de braai van wat blanke afrikaners van het tankstation en laat het me smaken. ik laat me vertellen dat het de laatste jaren goed regend hier en dat ondanks de overlast ze er toch heel blij mee zijn. een bezoek aan etosha zou nu niet in de beste tijd zijn. nu moet je in de groene sossusvlei zijn maar ja dat ligt nu eenmaal niet op mijn route en etosha wel. op zaterdag weer internetten ,ik heb een mailtje van boeboe gekregen en die verteld me dat ik welkom ben bij zijn oom in kanye (botswana) en wanneer ik daar aankom. dat weet ik dus nog niet precies en als de schokbrekers binnen zijn leg ik ze er zelf onder maar het wil niks helpen want de wagen blijft scheef staan en met de zondag voor de deur kan ik er nu toch niks meer aan doen dus ik vertrek zachtjes rijdend naar het etosha park. de weg is goed dus geen problemen met mijn wiel en net voor zonsondergang parkeer ik op een picknickplek vlakbij de ingang van het wildpark. die nacht regend het trouwens weer flink. en op zondag ben ik dus al vroeg ik het park en benieuwd wat de dag me brengen gaat . ondanks dat het regenseizoen niet de beste tijd is om de dieren te zien is het weer vandaagmeer dan prima en blijkt maar weer dat alle wildparken in heel west afrika bij elkaar nog niet in de schaduw kunnen staan van dit top park. ija je zal het niet geloven maar ik krijg het voor mekaar om me weer eens vast te rijden in de bagger en dus ff kijken of er geen leeuwen in de buurt zijn en dan me proberen uit te graven met mijn schep. maar dat lukt dus niet en gelukkig komt een zuid afrikaan me na een half uur te hebben gepield te hulp. net voor zonsondergang weer het park uit want het wiel is morgen meteen aan de beurt. het zit me toch niet lekker. op maandag bekijk ik net voor tsumen nog een ingestorte grot van nu een meer is geworden. in tsumeb laat ik naar mijn wiel kijken en het blijkt dat in angola de torsiedrijfstang is gebroken. ik heb het afgebroken ding in angola nog in mijn handen gehad maar kon het niet plaatsen en er was toen nog niks aan de hand leek het en heb het dus weg gegooid. nu kom ik dat stuk tekort en is er niks aan te doen lijkt het eeen nieuwe bestellen gaat niet echt want in namibie en zuid afrika ligt het niet in de magazijnen dus moet het van buiten afrika komen en dat duurd weken. we bedenken een noodoplossing door extra rubber tussen de stootblokken van de wielophanging te plaatsen. zo is er toch een klein beetje vering en staat de wagen ook weer recht op zijn wielen zodat de aandrijfassen ook weer recht zijn. tevens laat ik de bandenspanning ietjes lager zijn dan normaal. zo hoop ik de eindbestemming kanye heel te bereiken. normaal gesproken zal ik via de caprivi strip en de okavango delta naar kanye rijden maar dat is een dikke 500 km meer dan de kortste route en bovendien is die weg veelalin slechte staat dus wort het maar de route via windhoek en de trans-kalahari weg naar kanye. ik kan geen risico nemen want in het slechtste geval breekt je wiel af en ik heb dat heel vaak bij andere gezien en moest toen altijd een beetje lachen. oja het is vanaf tsumeb nog een kleine 1500 km naar kanye en ik heb er al een dikke 600 km mee gereden dus een beetje spannend wordt het wel maar mijn gevoel zegt dat het gaat lukken.en dus vervolg ik langzaam (max 60 km p/u) mijn weg over de overgens uitstekend gladde asfaltwegen. in otavi overnacht ik en de volgende dagnaeen hele dag langzaam rijden bereik ik aan het einde van de middag eindelijk windhoek. er is sinds ik hier was in 2002 niet al te veel veranderd behalve dan dat er wat winkels zijn bij gekomen. bij een leuk hostel relax ik wat met andere overlanders en ik doe de boodschappen en weer intenetten en ik plaats voor de zekerheid nog een extra rubbertje tussen de stootblokken. woensdag is trouwen mijn 150ste dag weg en donderdag ben ik precies 5 maande weg. ik blijf hier nog ff relaxen en vertrek op zaterdag naar botswana waar ik op maandag hoop aan te komen in kanye. maar adt lezen jullie dan weer in de volgende en 1 van de laatste mails denk/ hoop ik. de groeten weervan johan/tjoep.

angola 2

ma 28 feb , de laatste dag van feb breekt aan en daarmee gaan de laatste 4 weken in. de mooie rit zet zich voort naar lobito en benguela. daar is het weer heerlijk badderren bij bahia farte en wat is dat toch lekker als ik me wat het weer in holland is. hahaha. hier is het in ieder geval prachrig en de temperatuur van het water is het zelfde als de buiten temperatuur lijkt het wel. na het zwemmen sluit ik weer aan bij de rij voor het tankstation en info gevraagd voor de 400 kmrit naar namibe. die is zeer goed werdt me verrteld maar na 80 km houdt het asfalt op en is het zoeken naar het juiste pad. het landschap wordt als maar mooier en mooier maar de weg als maar slechter en slechter. op een gegeven moment zijn stukken van het pad door de bergen door de regen weg gespoeld en ik moet hier zelfs de lage versnelling van de 4 keer 4 gebruiken om stuiterend mijn weg te vervolgen. gelukkig verbetred het pad snel en is het weer ouderwets genieten geblazen en dus worden er weer volop foto,s geschoten. als het donker wordt zet ik de wagen langs de kant en overnacht terplaatse want er is toch niemand in de weide omtrek te vinden.

dinsdag ochtend 1 mrt gaat de rit weer verder en het landschap wordt als maar mooier. het begint een beetje te lijken op mijn faforieten namibische landschap dus ik ga bekant uit mijn dat hier. uiteraard op verlaten standen ff proberen af te koelen in de oceaan en weer een potje eten koken. 125 km voor namibe is er weer splinternieuw asfalt en in now time ben ik in het niks zeggende visserstadje namibe. op weg naar lubango wordt ik overvallen door enorme onweersbuien die uren en uren duren. gelukkig kan ik overnachten bij alweer een politiepost. s,ochtends regend het nog steeds maar als ik net voor lubango steil de bergen in ga wordt het iets beter en kan nog net wat zien van de honderde meters hoge steile kliffen die je hier in de buurt heb. in lubango zelf zoek ik internet maar dat kan ik nergen vinden. op donderdag 3 maart denk ik ff naar de grens te rijden maar het 85 km stuk tussen cahama en humbe is nog niet geasfalteerd en dat heb ik geweten ook. wat is die weg ongelooflijk slecht. het zit overvol met potholes of is volledig vergaan. niet dat het rijden moeilijk is maar het gaat tergend langzaam. soms haal ik de 10 km per uur niet eens. de wagen heeft het er echt moeilijk mee temeer omdat de schokbrekers natuurlijk kaduuk zijn. soms kan je beter langs de weg rijden maar dat is door overstomingen door de hevige regenval lang niet altijd mogelijk. bovendien beschadig tijdens het op en vanaf de weg rijden iets waardoor er minder ruimte in mijn wielkast heb. oja en ik zie zelf een vrachtwagen zich vast rijden in een kleine maar funeste pothole. het moet echt niet gekker worden hier. bij de cunene rivier zie ik dat die voledig buiten zijn oevers is getreden. in ondjiva is de zon onder gegaan en ik sluit aan bij een hele dikke rij voor het pompstation. er is zojuist een langverwachte tankauto langs gekomen en er is nu weer brandstof maar even denk ik dat ik naast de pot zal piessen want iedereen tankt ook gelijk zijn jerrycans vol en somige hebben helen vaten van een kubike meter bij zich. gelukkig en zeer tevreden kan ik na ruim 3 uur dringen ook mijn beide tankjes vullen. haahaha voor mijn laatste omgerekend 33 euri krijg ik 110 liter diesel. omdat ik geen slaapplek kan vinden rijdt ik in het donker naar de nabijgelegen grens. op vr 4 maart blijk ik om 8 uur sochtend niet de enige te zijn en laat de grootste drukte maar paseren. angola uit is vrij makkelijk maar namibie in is wat lastiger want ik moet allerlei formulieren invullen bij verschillende loketjes.het oogt meteen heel wester allemaal en dat ben ik gewoon niet meer gewent merk ik. in de verte zie ik al de bekende supermarkten en hamburgertenten op me wachten. gelukkig kan ik na het betalen van een roadtax een tijdelijk invoerbewijs voor de wagen krijgen hoewel hij dus weg om het carnet de passage vroeg. een pak van me hart want nu kan het dus bijna niet meer mis gaan. de hele poespas duur hier ruim 2 uur maar yes yes yes , weer een stapje dichterbij. als ik het grens terein verlaat zien ik meteen allemaal mongolen spook rijden maar dat blijkt ik dus te zijn want ik was ff vergeten dat je vanaf nu links moet rijden. oja en de tijd is ook veranderd want ik lig nu een uur voor op jullie. wil je weten hoe het me verder vergaat ik dat linkse verkeer dan moet je de volgende keer weer kijken.

de groeten allemaal weer van tjoep/johan. oja goed werk van de zoeker naar een terugvlucht maar blijven zoeken hoor ?

angola 1

sorry allemaal voor het lange wachten maar het ging echt niet eerder.

ik ga meteen van stal met waar ik gebleven was en dat is woensdag de 23ste feb. om 13.00 uur staan we dus bij de ambassade om het 5 dagen transit op te halen maar de grote baas is er niet en moeten anderhalf uur wachten tot hij zijn handtekening zet. gelukkig kunnen we er daarna snel vandoor. in het donker bereiken we het plaatsje songolo. hier overnachten we en de volgende ochtend vertrekken we vroeg naar de nabijgelegen grens maar daar duurt alles een eeuwigheid want ze hebben een nieuw computersysteem en dat is wennen. na vergaderingen voor het personeel kunnen we 2 en half uur eindelijk het land verlaten datongeveer 70 keer zo groot is als nederland. angola is ook geen kleintje trouwens want dat is ruim 30 keer zo groot. gelukkig verlopen de formaliteiten soepel en er wordt gemakzuchtig een stempel onder het oude congolese passeerbewijsde wagen gezet. opgelucht en tervreden enrijden we naar het 1e stadje wat we tegen komen genaamd mbanza do congo. hier zet ik die zwitser af bij de bus en ik ga alleen een andere route volgen. tenminste dat was de bedoeling want na een kilometer of 70 oostelijker blijkt dat er verderop bruggen zo slecht zijn dat er geen door gang is en ik dus moet omkeren en westelijk naar de kust moet en dan verder zuidelijk naar de hoofdstad. onderweg zijn een paar buien en de weg veranderd in een klei glijbaan. het is spiegel glag en ik heb de grootste moeite om op de baan te blijven. als ik net na zonsondergang weer terug ben in mbanza en daar een uur in de rij gestaan het om de hier fel begeerdebrandstof te kopen ,rij/glij ik ff verderop in de stad pardoes van de weg en ik zit weer eens muurvast. gelukkig komen er gauw wat dollar grage helpers langs. ruim een uur verder en weer van kop tot teen onder de modder weten we er uituindelijk uit te komen. zij blij om de verdiende dollars en ik blij dat ik weer uit de shit ben. ik kan overnachten bij 1 van de helpers voor zijn deur. vies en moe van ik daar in slaap. de volgende ochtend is het vrijdag de 25ste en ik ga weer verder via een gelukkig prachtige nieuwe asfaltweg naar tombocco en nzeto. daar houdt die op en is het weer ouderwets drama met de wegen. ik haal gemiddeld net de 25 km per uur. onderweg maak ik ook kennis met de uiterst onplezierige tsee tsee vlieg. dat is een soort paardevlieg die de gevreesde slaapziekte kan overbrengen. in het begin ging het nog maar ineens werd ik massal aangevallen door die krengen en van ellende moest ik vanaf hier met de ramen gesloten rijden en zelfs de windblazer moest dicht want ook hier door kropen ze naar binnen. je wilt niet weten wat voor een sauna je creeert in de wagen. het zweet gust weer eens van je lichaam. een bijkomend voordeel is wel dat je je lettelijk schoon zweet. net voor donker vindt ik een hutje waar ze tv hebben en kan ik de voetbal finale tussen tunesie en angola bekijken. ik dacht dat het zondag zou zijn maar het is vandaag. ik heb duidelijk een valse start gemaak in angola want tot nu toe zit en valt het hier niet mee. angola krijgt met 3-0 klop en dus druipt iedereen af. op zaterdag de 26ste weer verder over de slechte weg maar gelukkig verdwijnt de tsee tsee vlieg en een 75 km voor luanda verschijnt er heerlijk asfalt. ik merk wel dat ik helemaal lek geprikt ben door die verdomde tsee tsee vliegen en ik moet me van tijd tot tijd echt heel serieus inhouden om niet mijn voeten volledig kapot te krabben. echt bizar , ik heb dit nog nooit zo erg gehad als hier. een wetenswaardigheidje is dat de zon om 12 uur loodrecht boven mijn hoofd staatwant op de 26ste feb staat de zon loodrecht op ietstminder dan de 9e zuidergraad en dat is precies hier bij luanda. terwijl de zon verder noordelijk gaat zal ik verder zuidelijk gaan. het is een maf gezicht dat de vlaggenmasten nu geen schaduw hebben. ook de zonne kracht is hevig. of je te dicht bij een groot vuur staat lijkt het wel. en dus in de met 3,5 miljoeninwoners tellende hoofdstad neem ik een heerlijke duik in de oceaan.het water is tot mijn verrassing heerlijk warm. ik denk dat het richting de 30 graden gaat. ook blijkt zand een perfect schuurmiddel te zijn voor mijn muggebulten. in luanda wordt flink gebouwd en je ziet dat het land echt in opbouw is na 40 jaar oorlog dat het land geteistert heeft. alles is wel heel erg duur dus daar doe ik niet aan mee. ik heb gelukkig voldoende eten en drinken meegenomen uit congo om deze week door te komen. wat niet duur is maar niet altijd verkrijgbaar is de brandstof. die is ongeveer 30 eurocent per liter. en ik gooi mijn tankie hiermet veel plezier vol. om een uur of 17.00 vertrek ik weer want ik wil niet in de stad overnachten. dat doe ik een kilometer of 40 zuidelijker bij het zogeheten valle do luna. een soort maanlandschap hier aan de kust. de volgende dag begint weer met overheerlijk weer en ik neem bij cabo dos ledo weer een duik. maar als het toch ineens bewolkt wordt vertrek ik gauw verder naar het zuiden want hier houd ik natuurlijk niet van. het landschap is mooi en binnen de kortste keren is het weer ook weer mooi. en jawel op een ander plaatsje zijn nog mooiere en totaal verlaten stranden en kook hier mijn potje spagettie met bonen , vis of groenten uit blik erbij. p.s. ik wilpaultje mes nog bedanken voor zijn kookstelletje uit zijn kerstpakket waar ik nu dus dankbaar gebruik van maak. als je trouwens wil kan je er volgend jaar zelf ook gebruik van maken als je met me mee gaat ergens op safari in zuid afrika. begin dat wel vast met sparen zou ik zeggen. net voor zonsondergang kan ik bij een politiepost in het plaatsje balabaiba bijven slapen. de volgende keer ga ik weer verder maar ik wil nog ff een oproepje doen aan vrijwilligers want over een aantal weken zal er weer een vliegtuig gepakt moeten worden en dat is dus de vraag ? ik wil waarschijnlijk ergens rond de 28 maart van de hoofdstad van botswana (gabarone) of andersvanuit johannesburg met een retourtje naar huis vliegen. ik ga zelf volgende weekpas kijken als ik in maun ben ofzo. ik heb gehoord dat afriqia airways het goedkoopste is maar die vliegen altijd over tripoli libie en ik weet niet of dat nu nog veilig kan enz enz. kan er iemand eens op het internet gluren hoe of wat voor mij het beste is. oja ik hoef niet perse (op de 28ste) op schiphol terug te keren. brussel of iest anders is ook ok. ik hoop dat er een paar goede tips komen zodat het voor mij wat makkelijker wordt. alvast bedank voor het uitzoeken en hopelijk snel volgd het laatste angola verhaal.

de groeten van johan/tjoep.

het andere congo 2

een hele goede dag allemaal en hier volgd het laatste congo verhaaltje want veel ga ik er niet van maken. ik ben zojuist naar de ambassade gegaan en het visa is gegeven. yes yes joehoe. het moet allen nog ff ondertekend worden door de grote baas maar er is al betaald dus ik denk dat het nu echt gaat gebeuren. om een uur of 13.00 zal het klaar zijn en vertrekken we in ieder geval al naar de grens en zijn dan donderdag de 24stein angola. dat is mooi want angola staat in de finale van de afrikaanse kampioenschappen voetbal die in sudan worden gehouden en die wordt een zondag gespeeld. kan ik mooi een feestje bekijken in angola hoop ik. hafijn het wachten was wel zwaar met al die onzekerheid en de stad kinshasa is zeker niet veilig. niet dat je leven in gevaar is maar je moet op letten voor gropen straatkinderen die je checken en als ze zwakte zien dan ben je pineut en wordt je beroofd. een paar keer stonden er een paar met stenen klaar en eiste geldmaar we hebben niks gegeven. ook jochies van een jaar of 8 bedreigen je hahaha althans dat proberen ze. het moet echt niet gekker worden hier.ook de politie is slecht naar automobilisten en als ze papieren willen zien moet je je ramen bijna dicht draaien alles op slot houden en de papieren veilig achter je raam laten zien maar zeker niks in hun handen geven want dan houden ze het en vertellen dat er iets niet goed is en betaald dient te worden. je wordt er soms gek van dus ik heb de wagen zoveel mogelijk laten staan. savonds wil je hier niet over straat want het risico in dan te groot maar verder is het ok. en voor mijn bezorgde moeder het bericht dat ik morgen in het veilige angola ben. althans volgens de website van buitenlandse zaken want die zegd dat het net zo veilig is als in bijvoorbeeld spanje terwijl zij de congo kinshasa inschalen metirak en bijvoorbeeld pakistan. ik hoop dat iedereen nu gerust is gesteld en ik zou zeggen tot de volge keer weer.

de groeten van tjoep/johan

wachten wachten en onzekerheid !!!!

maandag avond waren we dus terug op de katolieke missie maar alles zat vol. voor mij is dat geen probleem maar die zwitser moest dus de nacht op de bijrijderstoel doorbrengen. de volgende ochtend zitten we bij de angolese ambassade maar moeten ook naar onze eigen ambassade voor een ondersteuningsbrief. ook moeten we een brief schrijven in het portugees over het hoe en waarom van de aanvraag en alle bladzijdes van het paspoort moeten worden gekopieerd. hafijn aan het einde van de middag is die klus geklaard en de volgende ochtend leveren we alles na lang op ons beurt wachten in. het zou geen probleem moeten zijn volgens de beste man maar het gaat tussen de 2 dagen en 2 weken duren. maar er is geen enkele zekerheid dus........ in de tussentijd repareer ik 2 banden en we verkennen de stad wat. die blijkt eigenlijk wel mee te vallen maar mijn favoriete stad zal het toch nooit worden.een vrijdag kunnen we langs de ambassade en na uren lang te hebbben gewacht krijgen we te horen dat het in behandeling is genomen en waarschijnlijk maandag of dinsdag klaar is maar dat we op een woensdag maar langs moeten komen om het op te halen. omdat we totaal niet willen pushen gaan we uiteraard accoord en hopen dat het alsnog goed gaat komen maar aangezien we veel verhalen hebben gehoord dat weken duurd en je het uiteindelijk nooit zult krijgen zijn we daar een beetje bang voor. we hebben besloten dat we terug gaan naar het bonobocentrum en we willen daar vrijwilligerswerk gaan doen. weet ik veel , schoon maken of zoiets het maakt ons eigenlijk niet uit. kijk maar eens op www.lolayabonobo.org en zie mijn schatjes eens. ik hoop dat we daar onze visa problemen even kunnen vergeten en dat het er een woensdag zal zijn anders gaat het misschien in een nachtmerrie eindigen. hier ben dus al de hele reis bezorgd over geweest dus nee ik zit nu echt in de rats en ik ben nu niet te benijden kan ik je zeggen. maar goed dat lezen jullie dan weer de volgende keer. p.s. als er iemand is die zegt ik wil de wagen wel terug rijden en ook een avontuurtje beleven laat het maar weten want dat is dan misschien een optie voor me.

de groeten maar weer van tjoep/johan.